De illusionaire comfortzone: wanneer veiligheid je kleiner houdt dan nodig is
Afbeelding is door AI bewerkt
Vanochtend werd ik wakker met twee woorden in mijn hoofd:
de illusionaire comfortzone.
En ineens begreep ik weer iets op een diepere laag.
We hebben het vaak over uit je comfortzone stappen.
Alsof een comfortzone per definitie een fijne, veilige plek is waar je gewoon wat te lang bent blijven zitten.
Maar wat als die plek helemaal niet zo comfortabel is?
Wat als hij alleen vertrouwd is?
De afgelopen jaren ben ik noodgedwongen enorm gaan vertragen.
Mijn lichaam gaf signalen waar ik niet omheen kon. Er zijn momenten geweest waarop ik daadwerkelijk medische hulp nodig had en in het ziekenhuis terechtkwam.
Dus ja, mijn voorzichtigheid kwam ergens vandaan.
Mijn lichaam moest serieus genomen worden.
Ik moest leren luisteren.
Stoppen.
Voelen.
Grenzen herkennen.
Niet meer voortdurend in galop.
En dat heeft me ontzettend veel gebracht.
Maar ergens onderweg gebeurde er ook iets anders.
Ik ging niet alleen beter luisteren naar mijn grenzen.
Ik ging mijn leven steeds kleiner maken om maar te voorkomen dat ik opnieuw over een grens zou gaan.
Minder doen.
Minder ondernemen.
Minder risico.
Minder prikkels.
Minder leven buiten mijn vertrouwde omgeving.
Ik weet nog dat ik op een keer op de bank zat en dacht, wat is het heerlijk om alleen te zijn.
Daarna drong de gedachte zich aan me op, is dat wel zo? Vind ik dat écht of is het veilig om dat te denken? En dat laatste zette me weer aan om daarover na te denken en te voelen.
Dus ongemerkt werd wat ooit herstel was, ook een vorm van bescherming.
Een overlevingsstrategie.
Mijn wereld voelde veiliger.
Maar was ik werkelijk veilig?
Of had ik vooral steeds meer uitgesloten wat misschien spanning, onzekerheid of lichamelijke reacties zou kunnen geven?
Dat is voor mij de illusionaire comfortzone.
Een plek die vertrouwd voelt omdat je weet hoe je erin moet overleven…
maar waarin je misschien allang niet meer volledig leeft.
Ik herken datzelfde mechanisme uit een heel ander deel van mijn leven.
Jaren geleden nam ik afscheid van een aantal vriendschappen.
Daar heb ik bijna twee jaar verdriet van gehad.
En lange tijd begreep ik niet waarom. Tenslotte was ik toch diegene die stopte met deze contacten?!
Het was voor mij toch duidelijk dat de echte vriendschap die voor mij belangrijk was niet wederzijds was? Waarom greep het mij dan zo aan?
Tot het inzicht kwam:
Ik had niet alleen afscheid genomen van mensen. Ik had afscheid genomen van mijn illusie van vriendschap.
Van het beeld waarvan ik zo graag had gewild dat het waar was.
En misschien doen we dat vaker.
We blijven in situaties omdat ze bekend zijn.
In relaties.
In patronen.
In werk.
In rollen.
In manieren waarop we onszelf beschermen.
Niet omdat ze ons werkelijk voeden…
maar omdat het onbekende soms spannender voelt dan het bekende ongemak.
En dan noemen we het onze comfortzone.
Maar soms is die comfortzone helemaal geen comfort.
Soms is het een zorgvuldig ingericht stukje overleving.
Ik merk dat ik daar nu zelf opnieuw uit aan het stappen ben.
Niet door mijn lichaam te negeren.
Niet door mezelf weer te gaan pushen.
Juist niet.
Ik neem alles mee wat ik geleerd heb over rust, grenzen, voelen en luisteren.
Maar ik stel mezelf tegenwoordig óók een andere vraag:
Bescherm ik mezelf op dit moment…of houd ik mezelf kleiner dan nodig is?
Heb ik werkelijk rust nodig?
Of heb ik inmiddels weer wat meer leven nodig?
Dat verschil is soms flinterdun.
En misschien zit daar wel een belangrijk deel van bewust leven.
Niet automatisch doorgaan.
Maar óók niet automatisch terugtrekken.
Steeds opnieuw voelen:
Wat vraagt dit moment werkelijk van mij?
Misschien hoef je dus niet altijd uit je comfortzone.
Misschien mag je eerst ontdekken of die plek die je zo veilig probeert te houden…
eigenlijk nog wel comfortabel is.
Wat ooit bescherming was, kan later een begrenzing worden. Bewust leven begint misschien daar waar je opnieuw durft te onderzoeken wat je werkelijk nodig hebt.
Liefs,
Mariëtta
Dit is ook één van de lagen waar ik mee werk in mijn training Van Overleven naar Bewust Leven: niet vechten tegen je overlevingsstrategieën, maar ze leren herkennen, begrijpen én onderzoeken of ze je vandaag nog dienen.
Wil je onderzoeken welke overlevingsstrategieën jou ooit hebben beschermd, maar je misschien nu niet meer dienen? In mijn training Van Overleven naar Bewust Leven werk je daar stap voor stap mee. Je kunt starten met het eerste deel of kiezen voor de volledige cursus.
Bekijk hier de cursus en de mogelijkheden om te starten:
Opmerkingen